Przejdź do treści
0%

Przekształcenia wykresów funkcji

Wektory w układzie współrzędnych, przesunięcia, symetrie, wartość bezwzględna, powinowactwa i składanie przekształceń wykresów.

Wektory i współrzędne

Podstawowe informacje o wektorze w układzie współrzędnych

Definicja

Współrzędne wektora

Jeśli A=(x1,y1)A=(x_1,y_1) i B=(x2,y2)B=(x_2,y_2), to wektor prowadzący od punktu AA do punktu BB ma współrzędne:

AB→=[x2−x1, y2−y1]\overrightarrow{AB}=[x_2-x_1,\ y_2-y_1]

Pierwsza współrzędna opisuje zmianę w poziomie, a druga — zmianę w pionie.

Współrzędne wektora jako zmiana położenia
Wektor prowadzi z punktu A minus trzy, dwa do punktu B trzy, minus dwa. Najpierw zmieniamy współrzędną x o sześć, potem y o minus cztery.-5-4-3-2-112345-4-3-2-11234xy0ABzmiana xzmiana y

Przykład

Wektor wyznaczony przez dwa punkty

Dla A=(−3,2)A=(-3,2) i B=(4,−2)B=(4,-2):

AB→=[4−(−3), −2−2]=[7,−4]\overrightarrow{AB}=[4-(-3),\ -2-2]=[7,-4]

Definicja

Wektory równe, zerowy i przeciwny

Wektory u⃗=[ux,uy]\vec u=[u_x,u_y] i v⃗=[vx,vy]\vec v=[v_x,v_y] są równe, gdy mają równe odpowiednie współrzędne.

u⃗=v⃗⟺ux=vx ∧ uy=vy\vec u=\vec v\quad\Longleftrightarrow\quad u_x=v_x\ \land\ u_y=v_y

Wektor zerowy ma postać 0⃗=[0,0]\vec 0=[0,0]. Wektorem przeciwnym do u⃗\vec u jest −u⃗=[−ux,−uy]-\vec u=[-u_x,-u_y].

Wzory

Działania na wektorach

[ux,uy]+[vx,vy]=[ux+vx, uy+vy][u_x,u_y]+[v_x,v_y]=[u_x+v_x,\ u_y+v_y]
[ux,uy]−[vx,vy]=[ux−vx, uy−vy][u_x,u_y]-[v_x,v_y]=[u_x-v_x,\ u_y-v_y]
k[ux,uy]=[kux, kuy]k[u_x,u_y]=[ku_x,\ ku_y]
Dodawanie wektorów metodą trójkąta
Drugi wektor zaczyna się w końcu pierwszego. Wektor sumy prowadzi od początku pierwszego do końca drugiego.uvu + v

Przykład

Suma, różnica i mnożenie przez liczbę

Niech u⃗=[3,−2]\vec u=[3,-2] oraz v⃗=[−1,5]\vec v=[-1,5].

u⃗+v⃗=[2,3]\vec u+\vec v=[2,3]
u⃗−v⃗=[4,−7]\vec u-\vec v=[4,-7]
−2u⃗=[−6,4]-2\vec u=[-6,4]

Definicja

Długość i równoległość wektorów

∣u⃗∣=ux2+uy2|\vec u|=\sqrt{u_x^2+u_y^2}

Niezerowe wektory są równoległe, jeśli jeden jest wielokrotnością drugiego: u⃗=kv⃗\vec u=k\vec v. Dla k>0k>0 mają ten sam zwrot, a dla k<0k<0 — zwroty przeciwne.

Przykład

Długość wektora

a⃗=[−5,12]\vec a=[-5,12]
∣a⃗∣=(−5)2+122=169=13|\vec a|=\sqrt{(-5)^2+12^2}=\sqrt{169}=13

Przykład

Wektory równoległe o przeciwnych zwrotach

[−4,6]=−2[2,−3][ -4,6]=-2[2,-3]

Wektory są równoległe, a ponieważ mnożnik jest ujemny, mają przeciwne zwroty.

Translacja

Przesunięcie równoległe o wektor

Definicja

Przesunięcie punktu

W przesunięciu o wektor u⃗=[p,q]\vec u=[p,q] punkt A=(x,y)A=(x,y) przechodzi na punkt:

A′=(x+p, y+q)A'=(x+p,\ y+q)

Twierdzenie

Przesunięcie wykresu funkcji

Wykres funkcji y=f(x−p)+qy=f(x-p)+q otrzymujemy z wykresu y=f(x)y=f(x) przez przesunięcie o wektor [p,q][p,q].

y=f(x)→ [p,q] y=f(x−p)+qy=f(x)\quad\xrightarrow{\ [p,q]\ }\quad y=f(x-p)+q
Przesunięcie wykresu o wektor
Parabola została przesunięta o trzy jednostki w prawo i dwie jednostki do góry.-5-4-3-2-112345-4-3-2-11234xy0wykres wyjściowypo przesunięciu

Najczęstsza pułapka ze znakiem

Zmiana poza nawiasem działa zgodnie ze znakiem: f(x)+qf(x)+q przesuwa wykres w górę dla q>0q>0. Wewnątrz argumentu znak jest przeciwny: f(x−p)f(x-p) przesuwa wykres w prawo dla p>0p>0.

Przykład

Przesunięcie paraboli

Wykres f(x)=x2f(x)=x^2 przesuwamy o wektor [−2,3][-2,3].

g(x)=f(x+2)+3=(x+2)2+3g(x)=f(x+2)+3=(x+2)^2+3

Wierzchołek przechodzi z (0,0)(0,0) do (−2,3)(-2,3).

Przykład

Przesunięcie wykresu pierwiastka

Dla f(x)=xf(x)=\sqrt{x} i wektora [4,−1][4,-1]:

g(x)=x−4−1,Dg=[4,+∞)g(x)=\sqrt{x-4}-1,\qquad D_g=[4,+\infty)

Odbicia osiowe

Symetria osiowa względem osi OX i osi OY

Twierdzenie

Symetria względem osi OX

(x,y)↦(x,−y)(x,y)\mapsto(x,-y)
y=f(x)⟼y=−f(x)y=f(x)\quad\longmapsto\quad y=-f(x)

Argument pozostaje ten sam, a każda wartość funkcji zmienia znak.

Symetria wykresu względem osi OX
Każdy punkt zachowuje współrzędną x, a jego współrzędna y zmienia znak.-5-4-3-2-112345-4-3-2-11234xy0wykres wyjściowyodbicie

Przykład

Odbicie paraboli względem osi OX

f(x)=x2−2⟹g(x)=−(x2−2)=−x2+2f(x)=x^2-2\quad\Longrightarrow\quad g(x)=-(x^2-2)=-x^2+2

Twierdzenie

Symetria względem osi OY

(x,y)↦(−x,y)(x,y)\mapsto(-x,y)
y=f(x)⟼y=f(−x)y=f(x)\quad\longmapsto\quad y=f(-x)

Wartość pozostaje ta sama, a argument zmienia znak.

Symetria wykresu względem osi OY
Prawa gałąź wykresu pierwiastka została odbita na lewą stronę osi y. Wartość y pozostaje bez zmian.-5-4-3-2-112345123xy0wykres wyjściowyodbicie

Przykład

Odbicie wykresu pierwiastka względem osi OY

f(x)=x⟹h(x)=f(−x)=−xf(x)=\sqrt{x}\quad\Longrightarrow\quad h(x)=f(-x)=\sqrt{-x}
Dh=(−∞,0]D_h=(-\infty,0]

Obrót o 180°

Symetria środkowa względem punktu (0, 0)

Twierdzenie

Obraz punktu i wykresu

(x,y)↦(−x,−y)(x,y)\mapsto(-x,-y)
y=f(x)⟼y=−f(−x)y=f(x)\quad\longmapsto\quad y=-f(-x)

To przekształcenie można otrzymać przez wykonanie obu symetrii osiowych — względem OXOX i OYOY.

Symetria środkowa względem punktu O(0, 0)
Łamana po lewej stronie została obrócona o 180 stopni wokół początku układu współrzędnych.-5-4-3-2-112345-4-3-2-11234xy0wykres wyjściowyobraz

Przykład

Symetria środkowa prostej

f(x)=2x−3f(x)=2x-3
g(x)=−f(−x)=−(−2x−3)=2x+3g(x)=-f(-x)=-(-2x-3)=2x+3