Przejdź do treści
0%

Funkcja i jej własności

Pojęcie funkcji, dziedzina, zbiór wartości, wykres, miejsca zerowe, monotoniczność i pozostałe własności funkcji.

Podstawowe pojęcia

Pojęcie funkcji i funkcja liczbowa

Definicja

Funkcja

Funkcja f:X→Yf:X\to Y to przyporządkowanie, w którym każdemu elementowi zbioru XX odpowiada dokładnie jeden element zbioru YY.

x∈X⟼f(x)∈Yx\in X\quad\longmapsto\quad f(x)\in Y

Ten sam wynik może odpowiadać kilku argumentom. Niedozwolona jest inna sytuacja: jeden argument nie może mieć dwóch różnych wartości.

Każdy argument ma dokładnie jedną wartość
Diagram przyporządkowania trzech elementów zbioru X elementom zbioru Y. Każdy element zbioru X ma jedną wychodzącą strzałkę.XY123471013

Przykład

Funkcja liczbowa

Niech X={1,2,3}X=\{1,2,3\} oraz f(x)=3x+1f(x)=3x+1. Wtedy:

f(1)=4,f(2)=7,f(3)=10f(1)=4,\qquad f(2)=7,\qquad f(3)=10

Argumenty i wartości są liczbami, więc jest to funkcja liczbowa.

Przyporządkowanie, które nie jest funkcją
Element 2 zbioru X ma dwie strzałki, czyli przypisano mu dwie różne wartości.XY12369

Definicja

Dziedzina, przeciwdziedzina i zbiór wartości

Dziedzina funkcji to zbiór wszystkich dozwolonych liczb (argumentów xx), które możemy podstawić do wzoru funkcji. Krótko mówiąc, są to wszystkie „wejścia”, dla których funkcja ma sens i nie daje błędnych wyników.

Przeciwdziedzina to zbiór YY, w którym szukamy wartości funkcji.

Zbiór wartości zawiera tylko te elementy przeciwdziedziny, które funkcja rzeczywiście przyjmuje:

ZWf={f(x):x∈Df}ZW_f=\{f(x):x\in D_f\}

Warto zapamiętać

Zbiór wartości jest podzbiorem przeciwdziedziny i nie zawsze jest z nią równy.

Opis funkcji

Sposoby opisywania funkcji

Podsumowanie

Sześć najczęstszych sposobów

  • opis słowny,
  • tabela wartości,
  • graf przyporządkowania,
  • zbiór par uporządkowanych,
  • wzór,
  • wykres w układzie współrzędnych.
Ta sama funkcja opisana tabelą i wykresem
Tabela i wykres funkcji przyporządkowującej liczbom minus dwa, minus jeden, zero i dwa ich kwadraty.tabela wartościxf(x)-2-1024104wykres punktowy-3-2-11231234xy0

Przykład

Jedna funkcja zapisana na różne sposoby

Zdanie „każdej liczbie ze zbioru {−2,−1,0,2}\{-2,-1,0,2\} przyporządkowujemy jej kwadrat” można zapisać wzorem f(x)=x2f(x)=x^2 albo jako zbiór par:

{(−2,4),(−1,1),(0,0),(2,4)}\{(-2,4),(-1,1),(0,0),(2,4)\}

Układ współrzędnych

Wykres funkcji

Definicja

Wykres funkcji liczbowej

Wykres funkcji ff jest zbiorem wszystkich punktów o współrzędnych (x,f(x))(x,f(x)), gdzie x∈Dfx\in D_f.

Wf={(x,f(x)):x∈Df}W_f=\{(x,f(x)):x\in D_f\}

Zasada

Jak rozpoznać wykres funkcji?

Każda prosta pionowa może mieć z wykresem najwyżej jeden punkt wspólny. Dwa punkty na tej samej pionowej oznaczałyby dwie wartości dla jednego argumentu.

Test pionowej prostej
Na górnym rysunku pionowa prosta przecina parabolę jeden raz. Na dolnym przecina okrąg dwa razy, dlatego okrąg nie jest wykresem funkcji.wykres funkcjixyto nie jest wykres funkcjixy

Dozwolone argumenty

Dziedzina funkcji liczbowej

Definicja

Dziedzina funkcji opisanej wzorem

Jeżeli podano tylko wzór, dziedziną jest zbiór wszystkich liczb rzeczywistych, dla których działania zapisane we wzorze można wykonać.

Zasada

Najważniejsze ograniczenia

  • mianownik ułamka nie może być równy zero,
  • wyrażenie pod pierwiastkiem parzystego stopnia musi być nieujemne,
  • jeśli taki pierwiastek znajduje się w mianowniku, wyrażenie pod nim musi być dodatnie.

Przykład

Pierwiastek parzystego stopnia

f(x)=7−2xf(x)=\sqrt{7-2x}
7−2x≥0⟹x≤727-2x\ge 0\quad\Longrightarrow\quad x\le\frac72
Df=(−∞,72]D_f=\left(-\infty,\frac72\right]

Przykład

Mianownik różny od zera

g(x)=x+1x2−9g(x)=\frac{x+1}{x^2-9}
x2−9≠0⟹x≠−3 i x≠3x^2-9\ne 0\quad\Longrightarrow\quad x\ne-3\ \text{i}\ x\ne3
Dg=R∖{−3,3}D_g=\mathbb{R}\setminus\{-3,3\}

Przykład

Pierwiastek w mianowniku

h(x)=1x−4h(x)=\frac{1}{\sqrt{x-4}}
x−4>0⟹Dh=(4,+∞)x-4>0\quad\Longrightarrow\quad D_h=(4,+\infty)

Możliwe wyniki

Zbiór wartości funkcji liczbowej

Definicja

Zbiór wartości

To zbiór wszystkich liczb, które otrzymujemy jako wartości funkcji dla argumentów z jej dziedziny.

Z wykresu odczytujemy go, patrząc, jakie poziomy na osi OYOY osiąga wykres.

Dziedzina i zbiór wartości z wykresu
Dziedzina jest rzutem wykresu na oś x, a zbiór wartości rzutem wykresu na oś y. Prawy koniec wykresu jest otwarty.-5-4-3-2-112345-4-3-2-11234xy0dziedzinazbiór wartości

Przykład

Zbiór wartości funkcji o skończonej dziedzinie

Dla Df={−2,0,3}D_f=\{-2,0,3\} i f(x)=x2−1f(x)=x^2-1 mamy:

f(−2)=3,f(0)=−1,f(3)=8f(-2)=3,\qquad f(0)=-1,\qquad f(3)=8
ZWf={−1,3,8}ZW_f=\{-1,3,8\}

Przecięcie z osią OX

Miejsce zerowe funkcji

Definicja

Miejsce zerowe

Miejscem zerowym funkcji jest taki argument x0∈Dfx_0\in D_f, dla którego wartość funkcji wynosi zero.

f(x0)=0f(x_0)=0

Zasada

Dwa sposoby wyznaczania

Ze wzoru rozwiązujemy równanie f(x)=0f(x)=0 i sprawdzamy dziedzinę. Z wykresu odczytujemy pierwsze współrzędne punktów wspólnych wykresu z osią OXOX.

Przykład

Dwa miejsca zerowe

f(x)=∣x−2∣−4f(x)=|x-2|-4
∣x−2∣=4⟹x−2=4 lub x−2=−4|x-2|=4\quad\Longrightarrow\quad x-2=4\ \text{lub}\ x-2=-4
x=6lubx=−2x=6\quad\text{lub}\quad x=-2

Kierunek zmian

Monotoniczność funkcji

Definicja

Funkcja rosnąca, malejąca i stała w zbiorze A

Dla dowolnych x1,x2∈Ax_1,x_2\in A takich, że x1<x2x_1<x_2:

f rosnąca:f(x1)<f(x2)f\ \text{rosnąca:}\quad f(x_1)<f(x_2)
f malejąca:f(x1)>f(x2)f\ \text{malejąca:}\quad f(x_1)>f(x_2)
f stała:f(x1)=f(x2)f\ \text{stała:}\quad f(x_1)=f(x_2)
Rosnąca, stała i malejąca część wykresu
Wykres najpierw rośnie, później jest stały, a następnie maleje.-5-4-3-2-112345-4-3-2-11234xy0rosnącastałamalejąca

Ścisła i słaba monotoniczność

Funkcja niemalejąca spełnia f(x1)≤f(x2)f(x_1)\le f(x_2), a nierosnąca — f(x1)≥f(x2)f(x_1)\ge f(x_2). Może więc zawierać odcinki stałe.

Przykład

Proste przykłady

f(x)=3x−1f(x)=3x-1 jest rosnąca w R\mathbb{R}.

g(x)=−2x+5g(x)=-2x+5 jest malejąca w R\mathbb{R}.

h(x)=4h(x)=4 jest stała w R\mathbb{R}.

Różne argumenty, różne wyniki

Funkcje różnowartościowe

Definicja

Funkcja różnowartościowa

Funkcja jest różnowartościowa, jeżeli różnym argumentom przyporządkowuje różne wartości.

x1≠x2⟹f(x1)≠f(x2)x_1\ne x_2\quad\Longrightarrow\quad f(x_1)\ne f(x_2)

Równoważnie: jeśli f(x1)=f(x2)f(x_1)=f(x_2), to musi zachodzić x1=x2x_1=x_2.

Zasada

Test poziomej prostej

Funkcja jest różnowartościowa dokładnie wtedy, gdy każda prosta pozioma ma z jej wykresem najwyżej jeden punkt wspólny.

Test poziomej prostej
Każda pozioma prosta przecina rosnący wykres najwyżej w jednym punkcie, więc funkcja jest różnowartościowa.-5-4-3-2-112345-4-3-2-11234xy0

Przykład

Funkcja różnowartościowa

Funkcja f(x)=5x+2f(x)=5x+2 jest różnowartościowa, ponieważ dla x1≠x2x_1\ne x_2 również 5x1+2≠5x2+25x_1+2\ne5x_2+2.

Przykład

Funkcja, która nie jest różnowartościowa

Dla g(x)=x2g(x)=x^2 mamy g(−3)=g(3)=9g(-3)=g(3)=9. Dwa różne argumenty dają tę samą wartość.

Analiza wykresu

Odczytywanie własności funkcji na podstawie wykresu

Zasada

Praktyczna kolejność

  1. odczytaj dziedzinę i zbiór wartości,
  2. znajdź miejsca zerowe,
  3. wskaż, gdzie wartości są dodatnie i ujemne,
  4. podaj przedziały monotoniczności,
  5. sprawdź różnowartościowość.
Wykres do pełnej analizy
Łamana zaczyna się w punkcie domkniętym o argumentcie minus cztery, a kończy punktem otwartym o argumencie pięć.-5-4-3-2-112345-4-3-2-11234xy0

Przykład

Odczytanie wszystkich podstawowych własności

Df=[−4,5),ZWf=[−2,2]D_f=[-4,5),\qquad ZW_f=[-2,2]
f(x)=0dlax∈{−3,2,4}f(x)=0\quad\text{dla}\quad x\in\{-3,2,4\}
f(x)>0dlax∈(−3,2)∪(4,5)f(x)>0\quad\text{dla}\quad x\in(-3,2)\cup(4,5)
f(x)<0dlax∈[−4,−3)∪(2,4)f(x)<0\quad\text{dla}\quad x\in[-4,-3)\cup(2,4)

Funkcja rośnie na [−4,−2][-4,-2], jest stała na [−2,1][-2,1], maleje na [1,3][1,3] i ponownie rośnie na [3,5)[3,5).

Nie jest różnowartościowa, bo na odcinku stałym wiele argumentów ma wartość 22.

Porównywanie wykresów

Zastosowanie wykresów funkcji do rozwiązywania równań i nierówności

Zasada

Interpretacja graficzna

Rozwiązania równania f(x)=g(x)f(x)=g(x) to argumenty punktów przecięcia wykresów.

Nierówność f(x)<g(x)f(x)<g(x) jest spełniona tam, gdzie wykres funkcji ff leży niżej niż wykres funkcji gg.

Równanie i nierówność jako porównanie dwóch wykresów
Parabola i prosta przecinają się dla argumentów minus jeden i dwa. Między tymi punktami parabola leży niżej.-4-3-2-11234-112345xy0parabolaprosta

Przykład

Parabola i prosta

Porównujemy f(x)=x2−1f(x)=x^2-1 oraz g(x)=x+1g(x)=x+1.

f(x)=g(x)⟹x=−1 lub x=2f(x)=g(x)\quad\Longrightarrow\quad x=-1\ \text{lub}\ x=2
f(x)<g(x)⟹x∈(−1,2)f(x)<g(x)\quad\Longrightarrow\quad x\in(-1,2)
f(x)≥g(x)⟹x∈(−∞,−1]∪[2,+∞)f(x)\ge g(x)\quad\Longrightarrow\quad x\in(-\infty,-1]\cup[2,+\infty)

Modelowanie

Zastosowanie wiadomości o funkcjach

Jak czytać model z życia codziennego?

Zawsze sprawdź, co oznaczają obie osie i ich jednostki. Następnie określ sensowną dziedzinę, odczytaj wartości i zinterpretuj kierunek zmian w kontekście zadania.

Przykład

Koszt przejazdu

Opłata początkowa wynosi 8 zł, a każdy kilometr kosztuje 2,50 zł. Dla długości trasy d≥0d\ge0 koszt opisuje funkcja:

C(d)=8+2,5dC(d)=8+2{,}5d
C(12)=8+2,5⋅12=38C(12)=8+2{,}5\cdot12=38

W tym modelu argumentem jest liczba kilometrów, a wartością funkcji — cena w złotych.